Menu
Geen race voor watjes

2FinishfotoGerritBouhuisNaam: Gerrit Bouhuis, 47 jaar, Utrecht.
Wedstrijd: Austria eXtreme Triathlon, Oostenrijk.
Datum: 25 juni 2016.

Na 16 uur en 43 minuten kwam hij dansend over de finish, samen met begeleider en triathlonmaatje Marcel. Austria eXtreme doe je volgens Gerrit als team: onderweg is er geen verzorging, de laatste 17 kilometer van de race leg je samen af. Zonder begeleider kom je zelfs niet in de uitslagenlijst voor. Het motto van de wedstrijd is niet voor niets: ‘we start together, we finish together’.

 

,,A–Eskwadraat is de naam van de studentenvereniging die ergens begin jaren negentig een ⅛ triathlon organiseerde rond zwembad de Krommerijn. Met huisgenoten Jan en René bereidde ik me in alle ernst voor op deze race. We gingen met de bus zelfs helemaal naar zwembad De Kwakel om uit te vinden wat dat met een mens doet, 500 meter zwemmen. Van de race zelf weet ik niet zoveel meer. Zwemmen deden we in zwembad de Krommerijn. De wissels gingen op ons gemakkie en ik voelde me een koning op de blauwe Benotto-racer die ik van zwager Roel had gekregen. Het ging op de fiets richting Odijk, geloof ik. We liepen een rondje over de Uithof en gingen daarna over tot de orde van de dag.’’

Kinderzitje

,,Een jaar of 15 later doe ik opnieuw een ⅛ triathlon rond zwembad de Krommerijn. Ter afsluiting van de puppycursus voor triatleten bij Gert mogen we meedoen aan de ‘Krommerijn Triathlon’, die onder de bezielende leiding van Suus, Fieke en Heddeke ieder jaar wat meer deelnemers trekt. De eerste fietstraining doe ik op mijn groene Batavus Apache hybride. Het kinderzitje van Jos zit nog achterop. Voor de wedstrijd koop ik op Marktplaats een knalgele Cannondale CAAD 4. Op raceday schijnt de zon, mijn moeder komt zelfs kijken. Opnieuw voel ik me de koning te rijk.’’

Langer en langer

,,Een ⅛ triathlon heb ik sindsdien niet meer gedaan. Geleidelijk worden de races waar ik aan deelneem langer. Via een debuut op de kwart in Veenendaal gaat het naar een debuut op de halve in Köln. In 2013 volgt de eerste hele, ook in Köln. “Heeeee koning” buldert clubgenoot Stijn als ik nog een paar honderd meter te gaan heb tot de finish. Het dromen over de H van hele is voorbij: de eerste hele is binnen. Na Köln blijven de dromen. Ze beginnen steeds vaker met de E van extreme triathlon. Na Embrunman in 2014 en Altriman in 2015 stond eind juni 2016 Austria eXtreme op het menu. Na een race waar thermometer en hoogtemeter elkaar voortdurend de loef afsteken, finish ik aan de voet van de Hoher Dachtstein. Coach Marcel heeft me op raceday bijgestaan vanaf de start om 4h30 in de rivier de Mur tot de finish 235km verderop om 21h15. We hebben 5800 hoogtemeters overwonnen en we voelen ons opnieuw de koning te rijk!’’

Spitstrein

,,De landing na zo’n verslavende dag in de natuur verloopt niet altijd soepel. Na de manie in de eerste dagen volgen de honger, de vermoeidheid en de spitstrein met teveel forenzen in te natte jassen. Maar de dromen blijven. Na de zomer start ik in Almere op de hele. Een lekker toetje van het seizoen. En de dromen over mooie races in het nieuwe jaar duiken alweer op. Meeloten voor één van de Xtri-races? Of toch Evergreen Endurance? Geen idee! Eerst nog een poosje dromen. Eerst nog een poosje terugdenken aan een prachtige dag in Oostenrijk.’’